رسم او تفريدست . او در معرفت فريد است . نكرهء او « 1 » از عجز در معرفت . نكرهء او گناه كارست ، گناهش قلب عرفانست ، و آن در نكره وثيقهء جمال رحمن است . رسمش وثيقهء عبوديّتست . آن را « عروهء وثقى » « 4 » ارشاد ربوبيّت گويند . اسم او عارف است ، معرفت طريقت اوست ، سمت او حرقهء نيران تجلّيست ، نحوست امتحان صفت اوست . ( 968 ) او ناموس حقّ است ، شموس حقايق ميادين شأن اوست ، صورة آدم - عليه السّلام - ايوان اوست ، يعنى ايوان قلب اوست . شيطان عالمش مأيوس ناسوت سرّ اوست « 8 » ، طريق مطموس مجهول شأن معرفت اوست ، رسم مدروس بر جميع خلق در معرفت عيان اوست ، عرايس تجلّى بستان روح اوست . محو طموس « 10 » در طمس نفس بنيان سرّ اوست . جند خاطرش منكسر است « 11 » از عشق باطنش . اركان طبيعتش مقشعرّ « 12 » است از قوّت وجد روحش . ( 969 ) اوراق اشجار انوارش در مشارب تجلّيست . اكمام اسرارش از اثقال حدثان فارغ است . مقالت او سكرست ، و آن ركن حالت اوست . او عاجز آمد از حمل اين واردات . پنداشت كه او فانى است ؛ او باقى بود ؛ مادون « 16 » حالت او غضب حقّ است از حقّ ؛ او راست اصطفائيت . قال اللّه تعالى « سبقت رحمتى غضبى . »

--> ( 1 ) نكرهء او : نكره است SM نكرته A ( 4 ) عروهء وثقى : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 257 و سورهء 31 ( لقمان ) آيهء 21 « فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى » ( 8 ) شيطان عالمش مأيوس ( مأنوس ؟ + است SM ) ناسوت سر اوست SM : شيطان عالمه مأنوس ناسوت‌سره A ( 10 ) محو طموس . . . خاطرش منكسر است M : - S ( 11 ) منكسر است : منكر است M منكسرة A ( 12 ) مقشعر : مقشر SM مقشعرة A ( 16 ) مادون MA : ماديون S